Tesofensine ไม่ใช่เปปไทด์ แต่เป็นสารที่เพิ่มระดับเซโรโทนิน นอร์อะดรีนาลีน และโดพามีนในสมอง จึงช่วยลดความอยากอาหาร มีการศึกษาเพื่อลดน้ำหนัก เดิมพัฒนาขึ้นเพื่อรักษาโรคพาร์กินสัน
ไม่ใช่เปปไทด์ โมเลกุลขนาดเล็ก C₁₇H₂₃Cl₂NO สาร SNDRI สามทาง (ยับยั้งการเก็บกลับของเซโรโทนิน + นอร์อะดรีนาลีน + โดพามีน) ~332 Da
Phase II ใน Lancet (n=203): −10.6% ใน 24 สัปดาห์ที่ขนาด 1.0 mg, −9.2% ที่ 0.5 mg ณ เวลาที่ตีพิมพ์ (2008) มีฤทธิ์แรงกว่ายาที่มีอยู่ในขณะนั้นถึงสองเท่า เดิมพัฒนาขึ้นเพื่อรักษาโรคพาร์กินสัน
เพิ่มพร้อมกัน: ↑เซโรโทนิน (↓ความอยากอาหาร), ↑นอร์อะดรีนาลีน (↑การสร้างความร้อน, ↑การใช้พลังงาน), ↑โดพามีน (↓ความรู้สึกพึงพอใจจากอาหาร) ยับยั้งเซลล์ประสาท GABA ในไฮโปทาลามัสส่วนข้าง ไม่ใช่แอมเฟตามีน และไม่ทำให้เกิดความรู้สึกเคลิบเคลิ้มที่ขนาดใช้รักษา
ในการศึกษามีการใช้ 0.5 mg/วัน ทางปาก (สมดุลที่เหมาะสมระหว่างฤทธิ์และความทนต่อยา) Tesomet = tesofensine 0.5 mg + metoprolol 50 mg (ชดเชย ↑อัตราการเต้นของหัวใจ)
ระดับ A การทดลองทางคลินิกในมนุษย์. มีการทดลองแบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุม (RCT) หรือสารนั้นได้รับการอนุมัติจากหน่วยงานกำกับดูแลแล้ว เป็นระดับที่น่าเชื่อถือที่สุด Phase II ใน Lancet, Phase III ในเม็กซิโก
ข้อควรระวังตามจริง: ไม่ใช่เปปไทด์ ยังไม่ได้รับอนุมัติ ↑อัตราการเต้นของหัวใจ นอนไม่หลับ ปากแห้ง เป็นสารควบคุมในหลายเขตอำนาจศาล ห้ามใช้ร่วมกับ SSRI/MAOI — เสี่ยงต่อกลุ่มอาการเซโรโทนิน (serotonin syndrome)
เปปไทด์เพื่อการวิจัยเป็นสารสำหรับห้องปฏิบัติการ (Research Use Only) ไม่ใช่ยา และไม่ได้มีไว้สำหรับใช้ในมนุษย์หรือสัตว์